Geschiedenis van Hell's Gate in een notendop
De Māori gebruiken het geothermische gebied van Tikitere al honderden jaren als plek om te genezen, te koken en samen te komen. Van oudsher bekend als Tikitere, werd de geothermische activiteit van de plek al lang voor de komst van de Europeanen gebruikt voor medicinale modderbehandelingen. Aan het eind van de 19e eeuw kreeg het gebied aandacht vanwege de therapeutische eigenschappen, waardoor het werd ontwikkeld tot een attractie voor bezoekers. Vandaag de dag is Hell's Gate nog steeds een van Rotorua's cultureel en geologisch belangrijkste geothermische reserves.
Duurzaamheid & geothermische bescherming
Hell's Gate werkt in een kwetsbare geothermische omgeving. Boardwalks beschermen het land tegen erosie, het spawater wordt zorgvuldig beheerd en de toegang voor bezoekers wordt gecontroleerd om de natuurlijke kenmerken te behouden. Gasten moeten op gemarkeerde paden blijven en de veiligheidsrichtlijnen volgen om dit actieve landschap te helpen beschermen.